7 ras psów, które łatwo tyją - labrador, beagle, mops | Gaczoo

Twój labrador zjadł obiad, ale pięć minut później patrzy na Ciebie tak, jakby nie jadł od tygodnia? To nie zawsze kwestia łakomstwa czy złego wychowania. Naukowcy odkryli, że u części labradorów występuje wariant genu POMC związany z silniejszą motywacją do zdobywania jedzenia i większą skłonnością do nadwagi. Badania pokazują również, że niektóre rasy psów statystycznie częściej zmagają się z nadmierną masą ciała.

Na liście znajdują się między innymi labradory, beagle, mopsy, golden retrievery oraz wybrane spaniele. Nie oznacza to jednak, że każdy przedstawiciel tych ras musi być gruby. Genetyka zwiększa ryzyko, ale o codziennym bilansie energetycznym w dużej mierze decydują wielkość porcji, dodatkowe przekąski, aktywność, stan zdrowia i sposób karmienia.

Właściciele często zauważają problem dopiero wtedy, gdy pies zaczyna mieć trudności ze wskakiwaniem do samochodu, szybciej męczy się na spacerze albo niechętnie wstaje z legowiska. Tymczasem nadwaga może rozwijać się stopniowo przez wiele miesięcy, a nawet kilka dodatkowych kilogramów u niewielkiego psa stanowi znaczące obciążenie organizmu.

Które rasy psów są szczególnie podatne na nadwagę? Dlaczego labrador niemal zawsze jest głodny? Jak rozpoznać otyłość u mopsa i ile karmy powinien dostawać beagle? Przyglądamy się siedmiu rasom wskazanym w badaniach weterynaryjnych, wyjaśniamy ocenę sylwetki BCS i pokazujemy, jak krok po kroku ustalać dzienną porcję karmy.

Najważniejsze informacje: w badaniu Royal Veterinary College wyższe ryzyko rozpoznania nadwagi odnotowano u mopsów, beagli, golden retrieverów, springer spanieli angielskich, labradorów, cavalier king charles spanieli i cocker spanieli. Najlepszym sposobem oceny kondycji psa jest skala BCS, w której za prawidłową zwykle uznaje się sylwetkę 4-5/9. Porcję karmy należy ustalać na podstawie zapotrzebowania energetycznego, aktualnej kondycji i kaloryczności produktu, a wszystkie przysmaki uwzględniać w dziennym bilansie.

Które rasy psów najłatwiej tyją? Co pokazują badania?

W 2021 roku Royal Veterinary College opublikowało wyniki analizy danych weterynaryjnych dotyczących 22 333 psów w Wielkiej Brytanii. W badanej grupie 1580 zwierząt miało odnotowaną nadwagę w analizowanym okresie.

Naukowcy zidentyfikowali rasy, u których prawdopodobieństwo odnotowania nadwagi było większe niż u psów mieszańców, po uwzględnieniu innych analizowanych czynników.

Wyniki nie są uniwersalnym rankingiem wszystkich psów na świecie. Dotyczą konkretnej populacji i sposobu rejestrowania nadwagi w dokumentacji weterynaryjnej. Pokazują jednak, którym rasom opiekunowie powinni poświęcać szczególną uwagę.

Rasa psa	Iloraz szans nadwagi w badaniu	Co oznacza wynik?
Mops	3,12	Najwyższy wynik spośród siedmiu ras przedstawionych w tym zestawieniu.
Beagle	2,67	Wyraźnie zwiększone szanse rozpoznania nadwagi w badanej populacji.
Golden retriever	2,58	Istotna predyspozycja wymagająca uważnej kontroli sylwetki.
Springer spaniel angielski	1,98	Zwiększone szanse rozpoznania nadwagi względem grupy porównawczej.
Labrador retriever	1,70	Znana predyspozycja do nadwagi, u części psów dodatkowo związana z wariantem genu POMC.
Cavalier king charles spaniel	1,50	Umiarkowanie zwiększone szanse rozpoznania nadwagi.
Cocker spaniel	1,32	Podwyższone szanse w badanej populacji.

Iloraz szans nie oznacza bezpośrednio, że określony procent psów danej rasy ma nadwagę. Nie należy też utożsamiać go z prostym procentowym wzrostem prawdopodobieństwa.

Wyniki mają przede wszystkim znaczenie profilaktyczne. Pokazują, że u określonych ras warto wcześniej rozpocząć kontrolę masy ciała i wielkości porcji.

1. Labrador retriever - czy naprawdę ma gen odpowiedzialny za ciągły głód?

Labrador to jedna z ras najczęściej kojarzonych z dużym apetytem. Wielu opiekunów zna sytuację, w której pies z ogromnym entuzjazmem reaguje na każdy szelest opakowania i uważnie obserwuje przygotowywanie posiłków.

Przez długi czas tłumaczono to przede wszystkim temperamentem i wyjątkową motywacją do zdobywania jedzenia. Badania genetyczne pokazały jednak, że u części labradorów istnieje dodatkowe biologiczne wyjaśnienie.

Mutacja genu POMC u labradorów - co odkryli naukowcy?

W 2016 roku zespół badaczy pod kierownictwem Eleanor Raffan opisał delecję 14 par zasad w genie POMC. Gen ten uczestniczy w regulacji pobierania pokarmu i kontroli gospodarki energetycznej.

W badaniu stwierdzono związek wariantu POMC z większą masą ciała, ilością tkanki tłuszczowej oraz silniejszą motywacją do zdobywania jedzenia u labradorów.

Według informacji opublikowanych przez Uniwersytet Cambridge około 23% labradorów może posiadać co najmniej jedną kopię badanego wariantu. W analizowanej grupie każda kopia wiązała się przeciętnie z około 1,9 kg większą masą ciała.

To jednak średnia statystyczna, a nie przewidywana liczba kilogramów, którą musi przybrać konkretny pies.

W 2024 roku opublikowano kolejne badanie, w którym zaobserwowano związek tej zmiany genetycznej zarówno ze zwiększonym zainteresowaniem jedzeniem, jak i niższym wydatkiem energetycznym w spoczynku u badanych psów.

Najważniejsze jest to, że wariant POMC nie występuje u wszystkich labradorów. Nie oznacza również, że pies z takim wariantem musi być otyły. Odpowiednie żywienie i aktywność pozostają podstawą profilaktyki.

Jak karmić labradora, który ciągle domaga się jedzenia?

Najlepiej ustalić stałą dzienną porcję i odmierzać ją wagą kuchenną. Nie należy zwiększać ilości karmy tylko dlatego, że pies po posiłku nadal wykazuje zainteresowanie jedzeniem.

Pomocne może być dzielenie dziennej porcji na dwa lub trzy posiłki oraz wykorzystywanie części zwykłej karmy do treningu.

Warto również wprowadzić zabawki żywieniowe, które wydłużają czas zdobywania pokarmu bez zwiększania dziennego bilansu kalorii.

Podstawowe informacje o doborze żywienia znajdziesz w kategorii karma dla labradora.

2. Beagle - mały tropiciel, który nie przejdzie obojętnie obok jedzenia

Beagle to pies myśliwski o rozwiniętym węchu i dużej motywacji do eksplorowania otoczenia. Jedzenie może być dla niego niezwykle atrakcyjną nagrodą, szczególnie podczas treningu i pracy węchowej.

W badaniu Royal Veterinary College beagle znalazł się wśród ras o najwyższych szansach występowania nadwagi.

Nie udowodniono jednak, że wszystkie beagle mają jeden wspólny wariant genetyczny odpowiadający za zwiększony apetyt, analogiczny do opisanego u części labradorów.

Dlaczego beagle tak łatwo może przybrać na wadze?

W codziennym życiu problemem bywa połączenie dużego zainteresowania jedzeniem i zbyt małej aktywności.

Beagle potrafi z zaangażowaniem szukać jedzenia, a opiekun często wykorzystuje przekąski do przywołania, nauki chodzenia na smyczy i nagradzania spokojnego zachowania.

Jeżeli wszystkie nagrody są dodatkowe, mogą istotnie zwiększać całkowitą kaloryczność diety.

Jak ustawić porcję karmy dla beagle'a?

Najpierw należy ocenić sylwetkę BCS. Następnie ustala się zapotrzebowanie energetyczne odpowiednie dla wieku i aktywności.

Warto rozdzielić odmierzoną dzienną porcję na jedzenie podawane w misce i część wykorzystywaną jako nagrody.

Przy treningu węchowym można stosować niewielkie ilości suchej karmy zamiast dodatkowych przysmaków.

Produkty dopasowane do potrzeb tej rasy można porównać w kategorii karma dla beagle'a.

3. Mops - dlaczego nawet niewielka nadwaga jest problemem?

Mops jest niewielkim psem o charakterystycznej budowie ciała i skróconej kufie. W badaniu Royal Veterinary College uzyskał najwyższy iloraz szans nadwagi spośród ras wymienionych w tym zestawieniu.

U tej rasy szczególnie ważna jest kontrola masy ciała, ponieważ nadmierna ilość tkanki tłuszczowej może dodatkowo obciążać układ oddechowy i ograniczać tolerancję wysiłku.

Jak budowa mopsa wpływa na jego aktywność?

Mopsy należą do ras brachycefalicznych, czyli o skróconej części twarzowej czaszki.

U części z nich występuje zespół obturacyjny dróg oddechowych ras brachycefalicznych, określany skrótem BOAS.

Może on utrudniać oddychanie, szczególnie podczas wysiłku i w wysokich temperaturach.

Nie każdy mops ma takie same nasilenie problemów, ale u tej rasy plan aktywności powinien uwzględniać indywidualną wydolność oddechową.

Jak karmić mopsa z tendencją do nadwagi?

Najważniejsze są dokładne odmierzanie porcji, ograniczanie przypadkowego dokarmiania i regularna ocena sylwetki.

W przypadku niewielkiego psa nawet drobne dodatki mogą stanowić znaczną część dziennego zapotrzebowania energetycznego.

Warto dzielić karmę na niewielkie posiłki i unikać pozostawiania pełnej miski przez cały dzień, jeśli pies ma skłonność do przejadania się.

Dobierając żywienie, można przejrzeć karmy dla psów małych ras, zwracając uwagę przede wszystkim na kaloryczność i pełnoporcjowość produktu.

Gaczoo Mono Protein Ultra Light - mokra karma o obniżonej zawartości tłuszczu

Przy planowaniu diety dorosłego psa z tendencją do nadwagi znaczenie ma wartość energetyczna całej receptury. Gaczoo Mono Protein Ultra Light to warianty mokrej karmy o obniżonej zawartości tłuszczu.

Nie są one automatycznie zamiennikiem specjalistycznej diety weterynaryjnej do odchudzania. Przy rozpoznanej otyłości i konieczności większego ograniczenia energii plan powinien zostać ustalony z lekarzem weterynarii.

Gaczoo Mono Protein Ultra Light Kangur 400 g Monobiałkowa mokra karma dla dorosłych psów w wariancie z kangurem, o obniżonej zawartości tłuszczu. Sprawdź produkt

Gaczoo Mono Protein Ultra Light Kozina 400 g Mokra karma monobiałkowa dla dorosłych psów w wariancie z koziną, z obniżoną zawartością tłuszczu. Sprawdź produkt

4. Golden retriever - rodzinny pies, który potrzebuje kontroli porcji

Golden retriever jest zwykle aktywnym, towarzyskim psem, chętnie współpracującym z człowiekiem. Wiele goldenów bardzo dobrze reaguje na nagrody pokarmowe.

W badaniu RVC rasa ta znalazła się wśród psów o zwiększonych szansach nadwagi.

Predyspozycja nie oznacza jednak, że każdy golden potrzebuje karmy light. Aktywny, prawidłowo zbudowany pies może wymagać zupełnie innej ilości energii niż zwierzę o niskiej aktywności.

Skąd skłonność golden retrievera do nadwagi?

Znaczenie mogą mieć indywidualny apetyt, dostępność jedzenia, aktywność, wiek i status po zabiegu kastracji lub sterylizacji.

Duże zainteresowanie jedzeniem często ułatwia trening, ale równocześnie stwarza ryzyko podawania zbyt wielu nagród.

Ważne jest również to, że nadmiar tkanki tłuszczowej może zwiększać obciążenie stawów, co z kolei może ograniczać chęć poruszania się.

Jak rozpoznać nadwagę u goldena?

Gęsta sierść może utrudniać ocenę sylwetki wyłącznie wzrokiem. Dlatego trzeba również delikatnie dotknąć boków klatki piersiowej i ocenić, czy żebra są wyczuwalne.

W prawidłowej kondycji powinny być wyczuwalne bez mocnego uciskania, pod cienką warstwą tkanki tłuszczowej.

Patrząc z góry, warto sprawdzić obecność talii. Z boku powinno być widoczne umiarkowane podciągnięcie brzucha.

Jak ustawić karmienie golden retrievera?

Najpierw ustala się docelową kondycję, następnie całkowity dzienny budżet energii i liczbę gramów odpowiedniej karmy.

Przy aktywnym psie trzeba uwzględniać ilość ruchu, ale nie należy automatycznie zwiększać porcji po każdym spacerze.

Warto również kontrolować ilość przysmaków podczas treningu aportowania i innych ćwiczeń.

Przejrzyj kategorię karma dla golden retrievera, aby porównać dostępne receptury.

5. Springer spaniel angielski - wysoka aktywność nie zawsze chroni przed nadwagą

Springer spaniel angielski to rasa wywodząca się z grupy psów myśliwskich. Często kojarzy się z ruchem, pracą w terenie i dużą energią.

Mogłoby się wydawać, że aktywne psy nie mają problemów z nadwagą. Badanie Royal Veterinary College pokazuje jednak, że także springer spaniele angielskie mogą wykazywać zwiększone ryzyko.

Dlaczego aktywny spaniel może przybierać na wadze?

Jednym z powodów bywa niedopasowanie porcji do rzeczywistego poziomu ruchu.

Pies, który wcześniej regularnie trenował lub uczestniczył w długich spacerach, może z czasem stać się mniej aktywny. Jeśli wielkość porcji pozostaje niezmieniona, pojawia się możliwość nadwyżki energetycznej.

Nie należy również zakładać, że każdy spacer oznacza konieczność podania dodatkowego jedzenia.

Jak prawidłowo karmić springer spaniela?

Warto ustalać wielkość porcji na podstawie aktualnej aktywności, a nie wyłącznie charakterystyki rasy.

Jeśli pies ma dni intensywnego treningu i dni odpoczynku, należy omówić z lekarzem lub dietetykiem weterynaryjnym możliwość odpowiedniego planowania podaży energii.

W codziennym żywieniu można porównać karmy dla psów średnich ras, pamiętając, że wielkość psa nie zastępuje oceny jego zapotrzebowania energetycznego.

6. Cavalier king charles spaniel - niewielki pies, u którego dodatkowe kalorie mają znaczenie

Cavalier king charles spaniel jest psem niewielkim, towarzyskim i często bardzo związanym z opiekunem.

W badaniu RVC rasa ta wykazywała zwiększone szanse nadwagi w porównaniu z psami mieszańcami.

U małych psów nawet pozornie niewielka ilość dodatkowego jedzenia może stanowić znaczną część dziennego zapotrzebowania.

Dlaczego nadwaga bywa trudna do zauważenia u cavaliera?

Miękka, dłuższa sierść może częściowo maskować zmiany sylwetki.

Opiekun nie zawsze zauważa, że talia stopniowo zanika, a pod żebrami pojawia się grubsza warstwa tkanki tłuszczowej.

Dlatego warto regularnie dotykiem oceniać kondycję ciała i kontrolować masę na wadze.

Jak ograniczać nadmierne dokarmianie cavaliera?

Najprostszym rozwiązaniem jest ustalenie jednej dziennej porcji i konsekwentne przestrzeganie tego planu przez wszystkich domowników.

Jeśli kilka osób nagradza psa niezależnie od siebie, ilość dodatkowych kalorii może być znacznie większa, niż przypuszczają.

Można odmierzyć dzienną ilość nagród rano i przechowywać ją w osobnym pojemniku. Dzięki temu łatwiej zauważyć, kiedy limit został wykorzystany.

W przypadku małych psów szczególnie ważne jest unikanie przypadkowych kawałków sera, kiełbasy i resztek ze stołu.

7. Cocker spaniel - kiedy smaczki i domowe dokarmianie stają się problemem?

Cocker spaniel to kolejna rasa wymieniona w analizie Royal Veterinary College wśród psów o zwiększonych szansach nadwagi.

Rasa ta może być bardzo aktywna, ale rzeczywiste zapotrzebowanie energetyczne zależy od trybu życia konkretnego zwierzęcia.

Cocker spacerujący regularnie przez kilka godzin dziennie może potrzebować innej ilości energii niż pies spędzający większość czasu w domu.

Dlaczego cocker spaniel może tyć?

Jednym z czynników jest niedopasowanie ilości podawanej karmy do aktualnego zapotrzebowania.

Znaczenie mają również dodatkowe przysmaki, kastracja lub sterylizacja, ograniczona aktywność oraz indywidualne predyspozycje.

Długa sierść może sprawiać, że niewielkie zmiany sylwetki nie są od razu zauważalne.

Jak ustawić porcję dla cocker spaniela?

Najpierw należy ocenić BCS i aktualną masę ciała. Następnie warto porównać dzienną porcję z zaleceniami producenta konkretnej karmy.

Jeżeli pies utrzymuje prawidłową kondycję, nie ma powodu automatycznie obniżać kalorii tylko ze względu na przynależność do rasy.

Jeśli natomiast przybiera na wadze, potrzebna jest ocena całego jadłospisu, w tym przysmaków.

Dostępne produkty można sprawdzić w kategorii karma dla cocker spaniela angielskiego.

Gaczoo Mono Protein Ultra Light - zestawy do regularnego żywienia

Przy utrzymywaniu odpowiednio dobranej diety wygodne mogą być zestawy karmy o znanym składzie. Warto jednak wcześniej sprawdzić tolerancję konkretnej receptury.

Gaczoo Mono Protein Ultra Light Kangur 6 x 400 g Zestaw sześciu puszek mokrej karmy z kangurem o obniżonej zawartości tłuszczu. Sprawdź produkt

Gaczoo Mono Protein Ultra Light Kozina 6 x 400 g Zestaw sześciu puszek mokrej karmy z koziną, przeznaczony do żywienia dorosłych psów zgodnie z ich potrzebami. Sprawdź produkt

Jak rozpoznać nadwagę u psa? Sprawdź sylwetkę, nie tylko wagę

Jednym z najczęstszych błędów opiekunów jest ocenianie kondycji psa wyłącznie na podstawie liczby kilogramów.

W rzeczywistości psy tej samej rasy mogą różnić się budową, wysokością, umięśnieniem i wielkością szkieletu.

Labrador ważący 30 kg może mieć inną kondycję niż drugi labrador o tej samej masie.

Dlatego w dietetyce weterynaryjnej stosuje się BCS, czyli Body Condition Score. Jest to skala oceniająca ilość tkanki tłuszczowej na podstawie oglądania i badania dotykiem.

BCS 4-5/9 - prawidłowa kondycja

Żebra są łatwo wyczuwalne pod niewielką warstwą tkanki tłuszczowej. Patrząc z góry, można zauważyć talię, a z boku widoczne jest podciągnięcie brzucha.

Nie oznacza to, że wszystkie kości powinny wystawać. Chodzi o prawidłową proporcję mięśni i tkanki tłuszczowej.

BCS 6/9 - początek nadwagi

Żebra są trudniejsze do wyczucia, talia staje się mniej wyraźna, a warstwa tłuszczu stopniowo się zwiększa.

To dobry moment na przeanalizowanie porcji i ilości dodatkowych przekąsek.

BCS 7/9 - wyraźna nadwaga

Talia jest słabo zaznaczona lub niewidoczna, a żebra przykrywa wyraźniejsza warstwa tkanki tłuszczowej.

W tej sytuacji warto ustalić z lekarzem weterynarii odpowiedni plan redukcji masy ciała.

BCS 8-9/9 - otyłość

Żebra mogą być trudne do wyczucia bez silniejszego ucisku, talia zanika, a na tułowiu pojawiają się wyraźne złogi tkanki tłuszczowej.

W takim przypadku odchudzanie powinno być zaplanowane i monitorowane przez lekarza weterynarii. Sama zamiana karmy na produkt opisany jako light nie zawsze wystarcza.

BCS	Wygląd psa	Co zrobić?
1-3/9	Niedowaga, zbyt mała ilość tkanki tłuszczowej.	Ocenić odżywienie i ewentualne choroby.
4-5/9	Żebra łatwo wyczuwalne, widoczna talia i podciągnięcie brzucha.	Utrzymywać prawidłową porcję i aktywność.
6/9	Lekki nadmiar tkanki tłuszczowej, mniej widoczna talia.	Skontrolować kalorie i dodatkowe przekąski.
7/9	Wyraźna nadwaga, żebra trudniej wyczuwalne.	Zaplanować redukcję z lekarzem.
8-9/9	Znaczny nadmiar tkanki tłuszczowej, brak wyraźnej talii.	Kompleksowy program leczenia otyłości.

U psów długowłosych szczególnie ważne jest badanie dotykiem. Sierść może ukrywać rzeczywistą ilość tkanki tłuszczowej.

Więcej o ocenie kondycji znajdziesz w artykule jak sprawdzić, czy karma naprawdę służy Twojemu psu.

Jak obliczyć dzienną porcję karmy dla psa podatnego na nadwagę?

Najważniejsze jest ustalenie dziennego zapotrzebowania energetycznego i sprawdzenie kaloryczności konkretnej karmy.

Nie ma jednej porcji odpowiedniej dla wszystkich labradorów, mopsów czy beagli.

Na potrzeby wstępnego oszacowania wykorzystuje się między innymi spoczynkowe zapotrzebowanie energetyczne, czyli RER.

RER = 70 x (masa ciała w kg do potęgi 0,75)

RER nie jest automatycznie dzienną porcją energetyczną psa. Do ustalania zapotrzebowania uwzględnia się dodatkowo etap życia, aktywność, status po kastracji lub sterylizacji oraz aktualny stan zdrowia.

Przy otyłości ważne jest również ustalenie docelowej masy ciała, zamiast mechanicznego obliczania diety redukcyjnej na podstawie aktualnej, zawyżonej wagi.

Przykład obliczania porcji dla psa ważącego 12 kg

Przyjmijmy, że dorosły pies waży 12 kg i dla celów edukacyjnych wykorzystujemy współczynnik 1,4 względem RER.

Spoczynkowe zapotrzebowanie energetyczne wynosi wtedy w przybliżeniu 451 kcal.

Po pomnożeniu przez 1,4 otrzymujemy około 632 kcal dziennie.

Jeżeli przykładowa sucha karma ma 360 kcal na 100 g, czyli 3,6 kcal w jednym gramie, dzienna porcja wynosi około 176 g.

To przykład matematyczny, a nie zalecenie karmienia każdego psa ważącego 12 kg porcją 176 g. Współczynnik i właściwa ilość energii wymagają indywidualnego dopasowania.

Jak odjąć przysmaki od dziennej porcji?

Załóżmy, że pies z poprzedniego przykładu otrzymuje 30 kcal dziennie w nagrodach treningowych.

Jeśli dzienny cel energetyczny wynosi 632 kcal, na zwykłą karmę pozostaje 602 kcal.

Przy przykładowej karmie o wartości 3,6 kcal na gram oznacza to około 167 g zamiast 176 g.

Różnica może wydawać się niewielka, ale powtarzające się codziennie dodatkowe kalorie wpływają na długoterminowy bilans energii.

Przy znacznym odchudzaniu nie należy jednak po prostu ograniczać pełnoporcjowej karmy w nieskończoność. Zbyt mała ilość zwykłej karmy może prowadzić do niedostatecznej podaży niektórych składników odżywczych. Przy większej redukcji masy ciała potrzebna może być dieta weterynaryjna zaprojektowana specjalnie do odchudzania.

Przykładowe porcje karmy według masy psa - jak je rozumieć?

Poniższe wartości pokazują jedynie sposób przeliczenia energii na gramy pożywienia. Nie stanowią tabeli dawkowania dla wszystkich psów danej masy.

Założenia to zdrowy dorosły pies, hipotetyczny cel energetyczny wynoszący 1,4 x RER oraz przykładowa sucha karma dostarczająca 360 kcal w 100 g.

Masa psa	RER	Przykładowy cel energii	Przykładowa porcja suchej karmy
5 kg	Około 234 kcal	Około 328 kcal	Około 91 g
10 kg	Około 394 kcal	Około 551 kcal	Około 153 g
20 kg	Około 662 kcal	Około 927 kcal	Około 258 g
30 kg	Około 897 kcal	Około 1256 kcal	Około 349 g

Rzeczywista dzienna porcja może znacznie odbiegać od przykładu. Zależy między innymi od aktywności, wieku, stanu zdrowia, celu żywieniowego oraz wartości energetycznej konkretnej receptury.

Więcej na temat wyliczeń znajdziesz w poradniku ile karmy dziennie dla psa - tabela dawkowania według wagi.

Sucha czy mokra karma dla psa z tendencją do tycia?

Zarówno odpowiednio dobrana karma sucha, jak i mokra może być elementem prawidłowego żywienia psa podatnego na nadwagę.

Ważna jest przede wszystkim wartość energetyczna, pełnoporcjowość i rzeczywista wielkość dziennej dawki.

Nie można zakładać, że każda mokra karma automatycznie odchudza, a każda sucha tuczy.

Dlaczego mokra karma ma zwykle mniej kalorii w 100 g?

Mokra karma zawiera dużo wody. Dlatego w przeliczeniu na 100 g produktu jej koncentracja energii jest zwykle niższa niż w przypadku suchego granulatu.

Nie oznacza to jednak, że mokra karma zawiera mniej energii w przeliczeniu na suchą masę albo że każda jej receptura ma obniżoną zawartość tłuszczu.

Porównując produkty, trzeba uwzględniać ich rzeczywistą kaloryczność i zalecane porcje.

Jak kontrolować porcję suchej karmy?

Najlepiej wykorzystywać wagę kuchenną. Miarka objętościowa nie zawsze zapewnia dokładny pomiar, ponieważ granulaty różnią się wielkością i gęstością.

Jeżeli pies ma skłonność do nadwagi, pozostawianie pełnej miski do swobodnego jedzenia może utrudniać kontrolę ilości spożywanego pokarmu.

Produkty do codziennego żywienia można porównać w kategorii sucha karma dla psa.

Gaczoo Mono Protein Ultra Light - kiedy warto porównać warianty smakowe?

U niektórych dorosłych psów korzystne może być rozważenie karmy o obniżonej zawartości tłuszczu. Warto jednak dobrać produkt na podstawie całego składu i dziennej podaży energii.

Gaczoo Mono Protein Ultra Light Mix 6 x 400 g Zestaw wariantów mokrej karmy o obniżonej zawartości tłuszczu do codziennego żywienia odpowiednio dobraną porcją. Sprawdź produkt

Gaczoo Mono Protein Ultra Light Mix 10 x 400 g Większy zestaw puszek dla psów dobrze tolerujących wybrane receptury i wymagających świadomego planowania diety. Sprawdź produkt

Jak bezpiecznie odchudzać psa? Nie wystarczy po prostu zmniejszyć miskę

Redukcja masy ciała powinna przebiegać stopniowo i nie może prowadzić do niedoboru składników odżywczych.

Wytyczne AAHA wskazują, że u wielu psów podczas właściwie prowadzonego programu redukcji za orientacyjnie odpowiednie tempo utraty masy uznaje się około 1-2% masy ciała tygodniowo.

Nie należy jednak dążyć do szybkiego odchudzania za wszelką cenę. Tempo musi być dostosowane do stanu zdrowia i aktualnej kondycji zwierzęcia.

Dlaczego bardzo szybka redukcja może być niekorzystna?

Zbyt gwałtowne ograniczenie energii może zwiększać ryzyko utraty masy mięśniowej, pogorszenia samopoczucia i niedostatecznej podaży składników odżywczych.

Ważna jest również możliwość utrzymania planu przez wiele tygodni lub miesięcy.

Skuteczna dieta to nie tylko osiągnięcie niższej masy ciała, ale również późniejsze utrzymanie prawidłowej kondycji.

Kiedy potrzebna jest specjalistyczna dieta odchudzająca?

Przy znacznej otyłości oraz konieczności większego ograniczenia podaży energii lekarz może zalecić karmę opracowaną specjalnie do redukcji masy ciała.

Takie produkty są formułowane z myślą o zachowaniu odpowiedniej podaży istotnych składników odżywczych przy obniżonej kaloryczności.

Zwykła karma oznaczona jako light nie zawsze ma taki sam profil jak weterynaryjna dieta odchudzająca.

Nie należy więc traktować produktu z obniżoną zawartością tłuszczu jako automatycznego leczenia otyłości.

Ile przysmaków może dostawać pies podatny na nadwagę?

Przysmaki są częstym źródłem dodatkowych kalorii. Szczególnie u ras silnie zmotywowanych pokarmowo, takich jak labrador czy beagle, łatwo wykorzystać dużą liczbę nagród podczas codziennych ćwiczeń.

Praktyczna zasada mówi, że kalorie pochodzące z przysmaków i innych dodatków powinny stanowić maksymalnie około 10% dziennego zapotrzebowania energetycznego.

W przypadku psa odchudzanego lekarz może zalecić bardziej restrykcyjny plan.

Dlaczego liczba smaczków nie wystarcza do oceny?

Jeden niewielki smaczek treningowy może dostarczać bardzo mało energii, a duży naturalny gryzak znacznie więcej.

Liczy się zatem masa i kaloryczność, a nie wyłącznie liczba sztuk.

Przy każdym treningu można wcześniej odważyć porcję przeznaczoną na nagrody. Ułatwia to kontrolowanie całego dziennego bilansu.

Więcej praktycznych wskazówek znajduje się w poradniku naturalne przysmaki dla psa - jak nagradzać bez nadmiaru kalorii.

Czy można nagradzać psa jego codzienną karmą?

Tak. To bardzo wygodne rozwiązanie, szczególnie jeśli pies chętnie reaguje na zwykłe granulki.

Wystarczy odjąć część dziennej porcji przed przygotowaniem posiłków i wykorzystać ją podczas treningu.

Dzięki temu nagradzanie nie musi automatycznie zwiększać ilości spożywanego jedzenia.

Co robić, gdy pies stale domaga się jedzenia?

Nie każdy pies zainteresowany jedzeniem jest niedożywiony. Niektóre zwierzęta wykazują dużą motywację pokarmową, nawet gdy otrzymują odpowiednią ilość kalorii.

Warto najpierw sprawdzić, czy dzienna porcja odpowiada potrzebom psa, czy jego masa ciała pozostaje stabilna oraz czy nie występują objawy choroby.

Jeżeli pies nagle zaczyna jeść znacznie więcej, chudnie, więcej pije lub częściej oddaje mocz, potrzebna jest konsultacja weterynaryjna.

Podziel dzienną porcję na mniejsze posiłki

Niektórym psom odpowiada karmienie dwa lub trzy razy dziennie.

Większa częstotliwość może ułatwiać organizację posiłków i ograniczać długi czas oczekiwania pomiędzy nimi.

Nie oznacza to jednak zwiększania całkowitej ilości karmy.

Wprowadź zabawki żywieniowe

Maty węchowe, odpowiednio dobrane zabawki i ćwiczenia związane z poszukiwaniem jedzenia mogą wydłużać czas zdobywania pokarmu.

Najlepiej wykorzystać do nich część zwykłej dziennej porcji.

Ważne jest zapewnienie bezpieczeństwa i nadzoru, szczególnie gdy pies intensywnie gryzie akcesoria.

Nie nagradzaj każdego spojrzenia na stół

Jeżeli pies otrzymuje jedzenie za każdym razem, gdy podejdzie do opiekuna podczas posiłku, takie zachowanie może się utrwalać.

Warto ustalić jasne zasady w całym gospodarstwie domowym.

Konsekwencja jest szczególnie ważna u psów, które bardzo chętnie wykorzystują każdą okazję do zdobycia dodatkowej przekąski.

Czy kastracja i sterylizacja zwiększają ryzyko nadwagi?

Po zabiegu kastracji lub sterylizacji u części psów może zmieniać się zapotrzebowanie energetyczne oraz apetyt.

Nie oznacza to, że każdy pies po zabiegu automatycznie przytyje.

W badaniu RVC odnotowano jednak związek pomiędzy statusem rozrodczym a ryzykiem nadwagi.

W praktyce warto szczególnie uważnie obserwować masę ciała i kondycję psa w kolejnych tygodniach oraz miesiącach.

Jak zmienić porcję po zabiegu?

Nie należy automatycznie zmniejszać dziennej porcji o jeden sztywny procent u wszystkich zwierząt.

Najlepiej ponownie oszacować zapotrzebowanie energetyczne, regularnie ważyć psa i obserwować zmiany sylwetki.

Jeżeli masa ciała zaczyna rosnąć, trzeba sprawdzić wielkość posiłków, przysmaki i aktywność.

Rasy małe, średnie i duże - czy powinny jeść inną karmę?

Wielkość psa wpływa na dobór porcji i niektóre praktyczne cechy produktu, takie jak rozmiar granulatu.

Nie oznacza jednak, że każda rasa musi otrzymywać recepturę stworzoną wyłącznie dla swojej nazwy.

Najważniejsze pozostają pełnoporcjowość, dostosowanie do etapu życia, odpowiednia wartość energetyczna i tolerancja karmy.

Karma dla dużych ras

Labradory i golden retrievery należą do większych psów, u których istotne są prawidłowa masa ciała, kondycja mięśniowa i obciążenie układu ruchu.

Dobór diety można rozpocząć od kategorii karmy dla psów dużych ras, ale ostateczna porcja powinna wynikać z potrzeb konkretnego psa.

Karma dla ras średnich

Beagle i część spanieli mieszczą się zwykle w grupie psów średniej wielkości. Ich rzeczywiste potrzeby energetyczne zależą jednak od budowy i stylu życia.

Ważne jest dopasowanie ilości karmy do BCS, a nie wyłącznie nazwy rasy na opakowaniu.

Karma dla ras małych

U mopsów i cavalierów szczególnie ważne jest dokładne odmierzanie ilości jedzenia.

Małe rozmiary psa oznaczają mniejszy całkowity budżet energetyczny, dlatego dodatkowe przekąski mogą stanowić istotną część dziennej dawki.

Przydatny może być poradnik żywienie małych psów - małe rozmiary, duże wymagania.

Jak monitorować wagę psa po zmianie karmy?

Sama zmiana produktu nie daje pewności, że pies utrzyma prawidłową sylwetkę.

Warto zaplanować regularne ważenie i ocenę BCS. U psów przechodzących program redukcji masy ciała częste kontrole są szczególnie przydatne.

Dlaczego warto ważyć psa na tej samej wadze?

Różne wagi mogą wskazywać nieco odmienne wartości. Dlatego do obserwowania trendu najlepiej używać tego samego urządzenia i podobnych warunków pomiaru.

U małych psów nawet kilkaset gramów różnicy ma znaczenie.

Co zrobić, jeśli masa ciała nie spada?

Najpierw trzeba sprawdzić, czy pies rzeczywiście otrzymuje ustaloną porcję, czy wszyscy domownicy przestrzegają planu i czy nie pojawiają się dodatkowe przysmaki.

Warto także upewnić się, że kaloryczność karmy została prawidłowo odczytana.

Jeśli mimo prawidłowego postępowania masa ciała nie zmienia się, należy omówić dalsze kroki z lekarzem weterynarii.

Kiedy potrzebne są badania?

Przy nagłym przyroście masy, znacznym zmniejszeniu aktywności, nadmiernym pragnieniu, zmianach skórnych lub innych niepokojących objawach konieczna może być diagnostyka.

Nie wszystkie przypadki zwiększenia masy ciała wynikają wyłącznie z nadmiernej podaży kalorii.

W określonych sytuacjach lekarz może rozważyć między innymi badania w kierunku zaburzeń hormonalnych.

Jakie tempo redukcji masy ciała jest odpowiednie?

W programach odchudzania psów często przyjmuje się orientacyjne tempo około 1-2% masy ciała tygodniowo.

Rzeczywisty cel powinien jednak być ustalany indywidualnie.

Przykładowo u psa ważącego 20 kg jeden procent masy ciała odpowiada 200 g. Nie oznacza to jednak, że każdy pies powinien tracić dokładnie taką ilość co tydzień.

Znaczenie mają kondycja mięśniowa, choroby współistniejące, wiek oraz tolerancja ograniczenia energii.

Nie należy przyspieszać redukcji przez pomijanie posiłków i radykalne ograniczanie ilości karmy.

Gaczoo Mono Protein Ultra Light - większe zestawy po ustaleniu diety

Gdy pies dobrze toleruje wybraną recepturę, można rozważyć większe zestawy produktów, pamiętając o przechowywaniu i regularnym kontrolowaniu porcji.

Gaczoo Mono Protein Ultra Light Kangur 12 x 400 g Zestaw dwunastu puszek karmy mokrej z kangurem o obniżonej zawartości tłuszczu. Sprawdź produkt

Gaczoo Mono Protein Ultra Light Mix 12 x 400 g Zestaw mokrych karm dla dorosłych psów, umożliwiający korzystanie z różnych wariantów receptur. Sprawdź produkt

Najczęstsze błędy w karmieniu psów podatnych na nadwagę

Karmienie na oko

Wsypywanie karmy do miski bez odmierzania porcji utrudnia kontrolę całkowitej ilości kalorii.

Warto używać wagi kuchennej, szczególnie jeśli pies już przybiera na wadze.

Podawanie przysmaków poza bilansem

Smakołyki, gryzaki i resztki ze stołu również dostarczają energii.

Jeżeli nie są wliczane do całodziennego żywienia, mogą prowadzić do przewlekłej nadwyżki kalorii.

Uznawanie dużego apetytu za dowód niedożywienia

Pies może wykazywać duże zainteresowanie jedzeniem mimo prawidłowego odżywienia.

U części labradorów ma to związek z wariantem genu POMC, ale nie należy na tej podstawie diagnozować wszystkich przypadków nadmiernego apetytu.

Brak zmiany porcji po spadku aktywności

Jeśli pies mniej się porusza, a otrzymuje tyle samo jedzenia co wcześniej, może powstać nadwyżka energetyczna.

Zmiany należy jednak wprowadzać na podstawie obserwacji kondycji i zaleceń żywieniowych.

Wybieranie karmy light bez analizy składu

Sama nazwa produktu nie wystarcza do oceny, czy będzie on odpowiedni dla danego psa.

Znaczenie mają wartość energetyczna, zawartość białka, tłuszczu, pełnoporcjowość i cel żywieniowy.

Radykalne ograniczenie jedzenia przy otyłości

Znaczne zmniejszanie ilości zwykłej karmy może prowadzić do niedostatecznej podaży składników odżywczych.

Przy zaawansowanej otyłości konieczny jest odpowiednio dobrany program leczenia.

Jak zapobiegać nadwadze przez całe życie psa?

Profilaktyka jest szczególnie ważna u ras, które statystycznie częściej wykazują nadmierną masę ciała.

Najlepszy moment na wypracowanie dobrych nawyków przypada znacznie wcześniej niż pojawienie się pierwszych dodatkowych kilogramów.

Warto od początku przyzwyczajać psa do regularnych posiłków, odmierzania karmy i ograniczonej liczby przysmaków.

Równie ważna jest codzienna aktywność dostosowana do budowy, wydolności i wieku zwierzęcia.

U młodych psów nie należy jednak wprowadzać intensywnego treningu wyłącznie w celu zapobiegania tyciu. Ruch musi odpowiadać etapowi rozwoju układu ruchu.

U starszych psów warto kontrolować nie tylko masę ciała, lecz również kondycję mięśniową.

Więcej informacji o żywieniu sprzyjającym utrzymywaniu dobrej kondycji znajduje się w artykule co wydłuża życie psa - znaczenie żywienia.

Czy pies podatny na nadwagę musi być stale głodny?

Nie. Prawidłowy plan żywieniowy nie powinien opierać się na ciągłym ograniczaniu ilości pożywienia bez uwzględnienia potrzeb zwierzęcia.

W niektórych przypadkach pomocne może być dobranie diety o odpowiedniej koncentracji energii i składników odżywczych, podzielenie posiłków lub zastosowanie specjalistycznej receptury przeznaczonej do redukcji masy ciała.

Nie należy również utożsamiać każdego zachowania związanego z poszukiwaniem jedzenia z rzeczywistym głodem fizjologicznym.

U psów silnie zmotywowanych pokarmowo jedzenie pełni często ważną funkcję w treningu i codziennych interakcjach z opiekunem.

Warto zachować możliwość nagradzania, ale robić to w ramach zaplanowanej puli kalorii.

Jak karmić labradora, beagle'a i mopsa, żeby nie dopuścić do otyłości?

Choć te trzy rasy różnią się wielkością i budową, podstawowa zasada pozostaje taka sama: ilość jedzenia powinna odpowiadać rzeczywistemu zapotrzebowaniu organizmu.

Labrador z dużą motywacją pokarmową może wymagać szczególnie konsekwentnego odmierzania porcji i ograniczania przypadkowych nagród.

Beagle korzysta z aktywności węchowej i pracy z opiekunem, ale nagrody stosowane podczas ćwiczeń muszą mieścić się w dziennym bilansie.

U mopsa wyjątkowo ważne jest niedopuszczanie do nadmiernego obciążania układu oddechowego i zapewnianie ruchu odpowiedniego do jego możliwości.

W każdym przypadku należy kontrolować BCS, masę ciała i ilość jedzenia podawanego poza głównymi posiłkami.

Rasa może zwiększać ryzyko nadwagi, ale nie przesądza o przyszłości psa. Właściwa dieta, obserwacja sylwetki i konsekwentne codzienne nawyki pozwalają ograniczać ryzyko nawet u zwierząt z predyspozycjami genetycznymi.

FAQ - najczęściej zadawane pytania o rasy psów podatne na nadwagę

Jakie rasy psów najłatwiej tyją?

W badaniu Royal Veterinary College zwiększone szanse nadwagi odnotowano między innymi u mopsów, beagli, golden retrieverów, springer spanieli angielskich, labradorów, cavalier king charles spanieli i cocker spanieli.

Dlaczego labrador jest ciągle głodny?

U części labradorów występuje wariant genu POMC związany ze zwiększoną motywacją do jedzenia. Nie każdy labrador posiada ten wariant, a duży apetyt może mieć również inne przyczyny.

Czy labradory mają gen otyłości?

U części labradorów wykryto delecję w genie POMC, która wiąże się z większą masą ciała i zainteresowaniem jedzeniem. Nie oznacza to, że wszystkie labradory są genetycznie skazane na otyłość.

Czy beagle ma większe ryzyko nadwagi?

Tak. W badaniu RVC beagle należał do ras o podwyższonych szansach rozpoznania nadwagi. Znaczenie mają jednak również wielkość porcji, aktywność i sposób nagradzania.

Dlaczego mops łatwo przybiera na wadze?

Mopsy mogą mieć ograniczoną tolerancję wysiłku związaną z budową dróg oddechowych. W połączeniu z nadmierną podażą kalorii może to sprzyjać nadwadze. W badaniu RVC rasa ta wykazywała szczególnie wysokie szanse nadwagi.

Czy golden retriever potrzebuje karmy light?

Nie każdy. Zdrowy golden o prawidłowej sylwetce może dobrze funkcjonować na odpowiednio dobranej karmie dla dorosłych psów. Decyzja powinna zależeć od kondycji i zapotrzebowania energetycznego.

Jak sprawdzić, czy pies jest za gruby?

Najlepiej wykorzystać skalę BCS. W prawidłowej kondycji żebra są łatwo wyczuwalne, talia widoczna z góry, a brzuch umiarkowanie podciągnięty z boku. Zwykle odpowiada to BCS 4-5/9.

Czy samą wagą można rozpoznać otyłość psa?

Nie zawsze. Psy tej samej rasy mogą różnić się budową i umięśnieniem. Masa ciała powinna być oceniana razem z BCS i stanem mięśni.

Jak obliczyć porcję karmy dla psa?

Należy uwzględnić zapotrzebowanie energetyczne, kaloryczność konkretnej karmy, wiek, aktywność i stan zdrowia. Przy nadwadze ważne jest również ustalenie docelowej kondycji.

Jak odjąć przysmaki od dziennej porcji?

Najpierw trzeba obliczyć kalorie dostarczane przez przysmaki, a następnie odjąć je od ustalonego dziennego budżetu energii. Pozostałą ilość energii przelicza się na odpowiednią porcję karmy.

Czy pies z nadwagą może dostawać gryzaki?

Może w określonych sytuacjach, ale należy uwzględnić ich wartość energetyczną. Duży gryzak może dostarczać znaczną ilość kalorii i utrudniać kontrolę masy ciała.

Czy kastracja powoduje tycie psa?

Po kastracji u części zwierząt zmienia się zapotrzebowanie energetyczne i apetyt. Sam zabieg nie oznacza jednak, że pies musi przytyć. Ważna jest kontrola porcji i kondycji.

Czy mokra karma jest lepsza dla psa z nadwagą?

Mokra karma ma zwykle niższą koncentrację kalorii w 100 g produktu ze względu na zawartość wody, ale nie każda receptura jest odpowiednia do redukcji masy. Liczy się cały bilans energetyczny.

Czy Gaczoo Mono Protein Ultra Light odchudza psa?

To karma o obniżonej zawartości tłuszczu, która może być rozważana w odpowiednio dobranym żywieniu dorosłego psa. Nie jest automatycznie specjalistyczną dietą leczniczą ani gwarancją redukcji masy ciała.

Jak szybko pies powinien chudnąć?

W programach redukcji masy ciała często przyjmuje się orientacyjne tempo około 1-2% tygodniowo. Rzeczywisty cel powinien zostać ustalony indywidualnie z lekarzem weterynarii.

Czy można zapobiec otyłości u labradora z wariantem POMC?

Tak. Predyspozycja genetyczna nie oznacza nieuchronnej otyłości. Kontrola kalorii, odpowiednia aktywność i regularna ocena kondycji pomagają ograniczać ryzyko nadmiernego przyrostu masy.

Źródła naukowe i weterynaryjne

Royal Veterinary College - RVC study reveals extent of dog obesity crisis in the UK: wyniki analizy ryzyka nadwagi u psów poszczególnych ras. Źródło badania.

Raffan E. i wsp., 2016, Cell Metabolism: A Deletion in the Canine POMC Gene Is Associated with Weight and Appetite in Obesity-Prone Labrador Retriever Dogs. Pełna publikacja naukowa.

Science Advances, 2024: Low resting metabolic rate and increased hunger due to beta-MSH and beta-endorphin deletion in a canine model. Badanie dotyczące związku wariantu POMC z apetytem i wydatkiem energetycznym. Publikacja naukowa.

WSAVA Global Nutrition Guidelines: wytyczne dotyczące oceny kondycji BCS, planowania diety i kontroli stanu odżywienia. Wytyczne WSAVA.

American Animal Hospital Association - Weight Management Guidelines: zalecenia dotyczące redukcji masy ciała, monitorowania BCS i ustalania celów żywieniowych. Wytyczne AAHA.

Cornell University College of Veterinary Medicine - Obesity and Weight Loss in Dogs: rozpoznawanie nadwagi i postępowanie przy redukcji masy ciała. Opracowanie weterynaryjne.

BSAVA - Obesity: informacje dotyczące bezpieczeństwa odchudzania i znaczenia prawidłowo zbilansowanych diet redukcyjnych. Stanowisko BSAVA.

Artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje konsultacji weterynaryjnej. W przypadku rozpoznanej otyłości, chorób przewlekłych, nagłych zmian apetytu lub konieczności znacznego ograniczenia energii sposób karmienia powinien zostać ustalony indywidualnie z lekarzem weterynarii. Przykładowe obliczenia kalorii i porcji nie stanowią uniwersalnego dawkowania produktów Gaczoo.