Etykietowanie psich i kocich karm w UE. Obowiązki producenta | Gaczoo

Na jednej puszce karmy dla psa widnieje duży napis „96,4% kaczki”. Na innej producent informuje o zawartości mięsa i produktów pochodzenia zwierzęcego. Trzecia reklamuje się jako karma premium, bezzbożowa i naturalna. Wszystkie wyglądają na produkty starannie przygotowane, ale każda etykieta przekazuje nieco inne informacje.

Czy producent karm ma obowiązek dokładnie wskazać rodzaj mięsa? Czy powinien ujawniać procentową zawartość każdego składnika? Czy napis „hipoalergiczna” wymaga odpowiedniego potwierdzenia? A jeśli na opakowaniu nie ma wartości energetycznej, czy oznacza to naruszenie przepisów?

Standardy etykietowania karm w Unii Europejskiej określają, jakie informacje muszą znaleźć się na produkcie, w jaki sposób należy je przedstawiać oraz jakich deklaracji nie wolno używać bez uzasadnienia. Jednocześnie przepisy pozostawiają producentom możliwość przekazywania dodatkowych informacji, które pomagają opiekunom świadomie wybierać żywienie.

To rozróżnienie jest szczególnie interesujące na przykładzie polskiej marki Gaczoo. Jej poszczególne linie produktowe pokazują, jak różny może być poziom szczegółowości deklarowanego składu, składników analitycznych i informacji o recepturze.

Sprawdzamy, czego wymagają przepisy UE, co producent może podawać dobrowolnie i jak informacje dostępne na kartach produktów Gaczoo wypadają na tle tych zasad. Rozróżniamy przy tym publiczny opis internetowy od fizycznej etykiety konkretnej partii karmy.

Jakie przepisy regulują etykietowanie karm dla psów i kotów w UE?

Podstawowym aktem prawnym jest rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 dotyczące wprowadzania pasz do obrotu i ich stosowania.

Karmy dla psów i kotów są w rozumieniu unijnego prawa paszami przeznaczonymi dla zwierząt domowych. Nie podlegają więc dokładnie tym samym zasadom znakowania co żywność przeznaczona dla ludzi.

Rozporządzenie określa między innymi wymagania dotyczące rodzaju produktu, identyfikacji przedsiębiorcy, składu, dodatków, składników analitycznych, instrukcji stosowania oraz informacji o trwałości karmy.

Istotne są także przepisy dotyczące dodatków paszowych, higieny pasz i produktów pochodzenia zwierzęcego, zależnie od rodzaju karmy i sposobu jej produkcji.

Uzupełnieniem prawa jest Kodeks dobrej praktyki znakowania karm dla zwierząt domowych FEDIAF. Dokument pomaga producentom i organom kontrolnym interpretować przepisy oraz prawidłowo stosować deklaracje marketingowe.

Sam kodeks FEDIAF nie zastępuje prawa. Jest praktycznym przewodnikiem, który należy stosować razem z obowiązującymi przepisami.

Co musi zawierać etykieta karmy dla psa lub kota?

Na etykiecie nie wystarczy podać nazwy smaku, masy puszki i informacji o zawartości mięsa. Producent lub inny właściwy podmiot odpowiedzialny za oznakowanie musi zapewnić obecność wymaganych danych.

Zakres szczegółowych deklaracji zależy od rodzaju produktu, ale w typowej karmie pełnoporcjowej dla psa lub kota obowiązkowe są między innymi:

• Rodzaj karmy: pełnoporcjowa albo uzupełniająca.
• Gatunek zwierzęcia: wskazanie, dla jakiego zwierzęcia produkt jest przeznaczony.
• Skład: deklaracja zastosowanych materiałów paszowych zgodnie z zasadami ich wymieniania.
• Składniki analityczne: wymagane parametry żywieniowe, w tym białko, tłuszcz, włókno i popiół surowy.
• Wilgotność: gdy jej poziom przekracza określony przepisami próg, co w praktyce dotyczy większości karm mokrych.
• Dodatki: deklaracja dodatków paszowych zgodnie z zasadami ich znakowania.
• Instrukcja prawidłowego stosowania: umożliwiająca odpowiednie podawanie karmy.
• Ilość netto: masa lub objętość produktu, zależnie od jego rodzaju.
• Oznaczenie partii: umożliwiające identyfikację produktu.
• Minimalny okres przechowywania: informacja o trwałości karmy.
• Dane podmiotu odpowiedzialnego za oznakowanie: wymagane informacje identyfikacyjne.
• Odpowiedni sposób kontaktu: umożliwiający uzyskanie dodatkowych informacji przewidzianych prawem dla karm dla zwierząt domowych.

W niektórych przypadkach potrzebne są dodatkowe dane, na przykład właściwy numer zatwierdzenia zakładu czy szczególne oznaczenia karm dietetycznych.

Etykietowanie karm w UE. Tabela informacji obowiązkowych i dobrowolnych

Jednym z najczęstszych nieporozumień jest przekonanie, że wszystkie informacje widoczne na opakowaniu są prawnie obowiązkowe. Tymczasem część z nich jest dobrowolna, chociaż po jej umieszczeniu producent musi zadbać o prawdziwość i możliwość uzasadnienia deklaracji.

Zestawienie dotyczy przede wszystkim typowych karm pełnoporcjowych dla psów i kotów. Diety o szczególnym przeznaczeniu żywieniowym oraz określone rodzaje pasz mogą podlegać dodatkowym wymaganiom.

Czy producent musi podawać dokładny procent mięsa w karmie?

Nie zawsze. Prawo dopuszcza deklarowanie składników przez ich indywidualne nazwy albo odpowiednie kategorie materiałów paszowych, zgodnie z zasadami dotyczącymi karm dla zwierząt domowych.

Dlatego na jednej etykiecie można zobaczyć szczegółowe informacje o konkretnych surowcach, a na innej sformułowanie „mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego”. Sama obecność tej kategorii nie oznacza automatycznie niskiej jakości produktu.

Jednocześnie obowiązują zasady dotyczące wyróżniania składników. Jeżeli producent szczególnie podkreśla obecność określonego materiału paszowego, np. kaczki lub wołowiny, powinien prawidłowo zadeklarować jego nazwę i udział.

W praktyce oznacza to, że deklaracja „z kaczką” nie jest wyłącznie dowolnym hasłem reklamowym. Powinna odnosić się do rzeczywistego składu receptury i odpowiadać zasadom znakowania.

Co oznacza szczegółowy skład w praktyce?

Na przykład w karcie Gaczoo Mono Protein Kaczka 400 g podano 96,4% kaczki, z podziałem na mięso mięśniowe, serca i wątrobę.

Taka informacja pozwala klientowi dokładniej zrozumieć, jakie części surowców zwierzęcych wykorzystano w recepturze. Jest bardziej szczegółowa niż ogólna deklaracja kategorii mięsnej.

Nie stanowi to jednak automatycznego dowodu wyższej jakości żywieniowej od wszystkich innych karm. O prawidłowym bilansie decyduje również ilość składników odżywczych i dopasowanie produktu do potrzeb zwierzęcia.

Składniki analityczne. Jakie parametry muszą być deklarowane?

W przypadku typowych karm dla psów i kotów wymagane jest podawanie podstawowych składników analitycznych, w tym białka surowego, tłuszczu surowego, włókna surowego oraz popiołu surowego.

Nie są to jednak informacje pozwalające samodzielnie ustalić pełną jakość produktu. Dwie karmy o podobnej zawartości białka mogą mieć odmienne źródła surowców i różną strawność.

Warto również pamiętać, że składniki analityczne podaje się w odniesieniu do gotowej karmy. Zawartość wody wpływa na wynik, dlatego porównywanie 100 gramów produktu suchego i mokrego bez uwzględnienia wilgotności bywa mylące.

Dlaczego wilgotność jest ważna?

Przykładowa mokra karma o wilgotności 75% zawiera około 25% suchej masy. Sucha karma o wilgotności 10% zawiera około 90% suchej masy.

Jeśli chcemy porównać zawartość białka w obu produktach, należy uwzględnić tę różnicę.

Sama deklaracja 11% białka w mokrej karmie nie oznacza, że pod względem suchej masy produkt musi dostarczać mniej białka niż karma sucha deklarująca 20%.

Dodatki dietetyczne na etykiecie. Czy wszystkie muszą być wymienione?

Przepisy określają zasady deklarowania dodatków paszowych, w tym niektórych witamin, pierwiastków śladowych i innych substancji dopuszczonych do stosowania w karmach.

Nie każdy dodatek podlega identycznemu sposobowi prezentacji. Zakres obowiązkowej deklaracji zależy między innymi od kategorii dodatku i warunków jego dopuszczenia.

Właśnie dlatego nie należy automatycznie interpretować braku określonej witaminy na liście dodatków jako dowodu jej nieobecności w gotowej karmie.

Część składników odżywczych może pochodzić naturalnie z surowców. Osobną kwestią jest ilość dodatków wprowadzonych podczas produkcji.

Na kartach mokrych karm Gaczoo Mono Protein deklarowane są konkretne dodatki dietetyczne i ich ilości, co pozwala kupującemu uzyskać bardziej szczegółowy obraz receptury.

Co jest dobrowolne, ale szczególnie przydatne dla kupującego?

Prawo wyznacza minimalny standard informacji. Producent może jednak wyjść poza wymagane dane i udostępniać szczegóły, które realnie pomagają w wyborze karmy.

Do takich informacji należą między innymi energia metaboliczna wyrażona w kcal/kg lub kcal/100 g, dokładniejszy podział surowców zwierzęcych, szczegółowe informacje o zawartości wapnia i fosforu czy wyjaśnienia przeznaczenia poszczególnych receptur.

Przydatna może być także informacja o tym, jak obliczać porcje i jak przechowywać produkt po otwarciu.

Warto odróżnić dobrowolne rozszerzenie deklaracji od deklaracji marketingowej. Dokładniejszy skład pomaga w zrozumieniu produktu. Z kolei określenie „najwyższa jakość” nie podaje konkretnego parametru, który można bezpośrednio porównać z inną karmą.

„Bezzbożowa”, „monobiałkowa” i „hipoalergiczna”. Co wolno napisać na etykiecie?

Na rynku karm dla psów i kotów funkcjonuje wiele określeń, które nie są odrębną kategorią paszy zdefiniowaną na równi z pojęciami karma pełnoporcjowa i uzupełniająca.

Nie oznacza to jednak, że można używać ich dowolnie. Artykuł 11 rozporządzenia (WE) nr 767/2009 zabrania wprowadzania nabywcy w błąd, a artykuł 13 określa zasady stosowania twierdzeń dotyczących właściwości karm.

Im bardziej konkretne twierdzenie, tym ważniejsze jest jego uzasadnienie. Sformułowanie „96,4% kaczki” można odnieść do receptury. Twierdzenie o wspieraniu zdrowia wymaga natomiast oceny, czy jest prawidłowo sformułowane i poparte odpowiednimi przesłankami.

Nie należy również przypisywać zwykłej karmie właściwości leczenia chorób w sposób zarezerwowany dla produktów leczniczych.

Czy producent musi podawać kaloryczność karmy?

W przypadku zwykłej karmy dla psa lub kota energia metaboliczna nie jest uniwersalnie obowiązkowym elementem oznakowania w takim samym sensie jak podstawowe składniki analityczne.

Jej podanie jest jednak przydatne. Pozwala obliczyć, ile karmy należy podać zwierzęciu, aby dostarczyć określoną ilość energii.

Wartość energetyczna pomaga także porównywać opakowania o różnej gramaturze. Dwie puszki po 400 g mogą mieć odmienną kaloryczność, więc nie zawsze będą odpowiadały takiej samej dziennej porcji.

Z perspektywy przejrzystości komunikacji udostępnianie kcal/kg lub kcal/100 g jest dobrym uzupełnieniem danych produktowych.

Podobnie pożyteczne może być udostępnienie informacji o zawartości wapnia i fosforu, szczególnie przy analizie karm o odmiennym przeznaczeniu żywieniowym.

Etykieta w sklepie internetowym. Czy karta produktu musi zawierać skład?

Tak, sprzedaż karm przez Internet również podlega wymaganiom informacyjnym. Artykuł 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 767/2009 przewiduje udostępnienie większości obowiązkowych informacji dotyczących oznakowania przed zawarciem umowy sprzedaży na odległość.

Przepisy dopuszczają wyjątki dotyczące określonych danych, które muszą zostać przekazane najpóźniej przy dostawie. Nie oznacza to jednak, że sklep może pominąć skład czy podstawowe składniki analityczne i ograniczyć kartę produktu do zdjęcia oraz ceny.

W praktyce najlepiej, aby opis internetowy odpowiadał aktualnej etykiecie konkretnego wariantu karmy.

Ważne jest też zachowanie spójności między pojedynczym produktem, zestawem wielopakowym i treściami promocyjnymi. Klient nie powinien otrzymywać sprzecznych informacji o tej samej recepturze.

Jak Gaczoo wypada na tle unijnych standardów etykietowania?

Ocena przejrzystości marki wymaga rozdzielenia dwóch kwestii: zawartości obowiązkowych informacji na fizycznej etykiecie oraz szczegółowości danych publikowanych w sklepie internetowym.

Na podstawie dostępnych kart produktów Gaczoo można porównać sposób prezentowania receptur, składników analitycznych i dodatków. Nie jest to jednak audyt etykiet poszczególnych partii ani potwierdzenie zgodności całej oferty z przepisami.

Gaczoo Mono Protein. Szczegółowe informacje o surowcach

W karcie Mono Protein Kaczka 400 g udostępniono dokładny udział kaczki oraz podział na mięso mięśniowe, serca i wątrobę.

Produkt zawiera według deklaracji 96,4% kaczki, w tym 72,4% mięsa mięśniowego, 13% serc i 11% wątroby. Podano również zawartość podstawowych składników analitycznych oraz dodatkowe informacje o wapniu, fosforze i węglowodanach.

W opisie wskazano także konkretne dodatki dietetyczne oraz ich ilości. To przykład szczegółowej prezentacji receptury, która pozwala kupującemu przeanalizować więcej danych niż tylko nazwę smaku i ogólną kategorię surowców.

Gaczoo Miejska Miska. Skład poszczególnych wariantów

W serii Miejska Miska dla psa znajdziemy odrębne deklaracje składów dla konkretnych receptur.

Przykładowo w karcie Burger Wołowy 400 g podano 61% wieprzowiny, 20,6% wołowiny, 15% bulionu oraz procentowe udziały mniejszych dodatków.

Taka prezentacja pozwala od razu zauważyć, że nazwa smaku nie wymienia wszystkich zastosowanych surowców zwierzęcych.

To ważna informacja dla opiekunów psów, którzy zwracają uwagę na konkretne gatunki mięsa.

Gaczoo Daily. Bardziej ogólna deklaracja składu

Inaczej wygląda karta Gaczoo Daily Wołowina 10 kg.

W opisie podano zboża, mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego w ilości 30%, w tym 4% wołowiny, a także pozostałe kategorie surowców.

Takie deklarowanie składu za pomocą dopuszczonych kategorii materiałów paszowych jest innym modelem prezentacji informacji niż szczegółowy wykaz w Mono Protein.

Nie oznacza to automatycznie naruszenia prawa ani gorszej wartości żywieniowej. Klient uzyskuje jednak mniej szczegółowych danych o poszczególnych rodzajach surowców zwierzęcych.

Porównanie deklaracji na przykładzie trzech produktów Gaczoo

Dane na podstawie publicznych kart produktów Gaczoo. Zawartości białka i tłuszczu w karmie mokrej oraz suchej nie należy interpretować jako bezpośredniego rankingu jakości bez uwzględnienia wilgotności, wartości energetycznej i przeznaczenia.

Co Gaczoo może jeszcze poprawić w prezentowaniu informacji?

Szczegółowe deklaracje składu w wybranych liniach stanowią dobrą podstawę do świadomego porównywania produktów. Jednocześnie zasady przejrzystej komunikacji wymagają, aby informacje były spójne we wszystkich miejscach sprzedaży.

Ujednolicenie procentów w opisach

W części publicznych opisów Mono Protein pojawiają się różne wartości procentowe dla tego samego wariantu. Przykładowo w karcie Tuńczyka opis marketingowy wskazuje 96,2%, a sekcja składu 96,4% tuńczyka.

Taka rozbieżność nie przesądza o niezgodności fizycznego produktu, ale utrudnia klientowi ustalenie, która wartość jest aktualna. Najlepszym rozwiązaniem jest weryfikacja danych względem obowiązującej receptury i etykiety oraz ich ujednolicenie.

Spójność oznaczeń „bezzbożowa”

W publicznych opisach Miejskiej Miski Ramen dla psa występuje określenie „bezzbożowa”, podczas gdy deklarowany skład zawiera 1% ryżu.

Ryż jest zbożem, dlatego takie zestawienie powinno zostać sprawdzone i wyjaśnione. W przypadku produktu, w którym rzeczywiście występuje ryż, deklaracja braku zbóż wymaga korekty.

Pełne informacje o dodatkach w kartach internetowych

Karty Mono Protein i Miejskiej Miski prezentują szczegółowe dane o dodatkach dietetycznych. W opisie Gaczoo Daily Wołowina informacje o witaminach i minerałach są bardziej ogólne.

Z perspektywy klienta korzystne byłoby udostępnienie aktualnej, kompletnej deklaracji dodatków również w formie uporządkowanego tekstu na karcie każdego produktu. Wymagałoby to porównania z właściwą etykietą i dokumentacją receptury.

Oddzielenie korzyści produktu od twierdzeń zdrowotnych

Określenia takie jak hipoalergiczna, wspiera odporność czy wspiera trawienie powinny być stosowane precyzyjnie i w sposób możliwy do uzasadnienia.

Nie należy sugerować, że każda karma monobiałkowa automatycznie leczy alergie lub nadaje się do każdej diety eliminacyjnej. W przypadku problemów zdrowotnych dobór karmy powinien uwzględniać zalecenia lekarza weterynarii.

Dlaczego prawidłowa etykieta jest ważna również dla sklepów zoologicznych?

Sklep internetowy i partner hurtowy często wykorzystują dane otrzymane od producenta do tworzenia własnych kart produktów.

Jeżeli receptura ulegnie zmianie, a sklep nadal prezentuje poprzedni skład, nabywca może otrzymać nieaktualne informacje. Ma to szczególne znaczenie przy karmach o określonym źródle białka, przeznaczonych dla zwierząt wymagających kontroli diety.

Dobrze przygotowany katalog produktowy powinien umożliwiać identyfikację wariantu, gramatury, składu, składników analitycznych, dodatków oraz sposobu stosowania karmy.

Przydatne są również oznaczenia SKU i GTIN, które ułatwiają zarządzanie asortymentem. Nie należy jednak utożsamiać komercyjnego kodu GTIN z uniwersalnym obowiązkiem prawnym dotyczącym etykietowania każdej karmy.

Więcej na ten temat opisano w poradniku Gaczoo Karta produktu karmy: kod kreskowy, GTIN i dane dla sklepu.

Jak samodzielnie sprawdzić etykietę karmy przed zakupem?

1. Sprawdź rodzaj karmy. Upewnij się, że jest pełnoporcjowa, jeśli ma stanowić podstawę żywienia.
2. Sprawdź gatunek i przeznaczenie. Karma dla psa i kota nie jest automatycznie zamienna.
3. Przeczytaj cały skład. Nie opieraj decyzji wyłącznie na nazwie smaku.
4. Porównaj składniki analityczne. Zwróć uwagę na białko, tłuszcz, włókno, popiół i wilgotność.
5. Sprawdź dodatki. Zobacz, jakie substancje i ilości zostały zadeklarowane.
6. Przeczytaj instrukcję dawkowania. Dopasuj porcję do konkretnego zwierzęcia.
7. Sprawdź trwałość i numer partii. Są istotne dla prawidłowego użytkowania i identyfikacji produktu.
8. Porównaj deklaracje marketingowe ze składem. Szczególnie przy określeniach monobiałkowa, bezzbożowa i hipoalergiczna.

Takie podejście ułatwia porównanie mokrych karm dla psów i suchych karm dla psów bez polegania wyłącznie na wyglądzie opakowania.

Co wykazały kontrole etykietowania karm w Polsce?

W komunikacie z 5 marca 2026 r. Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przedstawiła wyniki kontroli karm pełnoporcjowych dla psów i kotów.

Kontrole objęły 55 sklepów. Nieprawidłowości stwierdzono w 43,6% z nich, a badania laboratoryjne wykazały niezgodności w 24% skontrolowanych partii.

Problemy dotyczyły między innymi deklarowanych ilości tłuszczu i białka, obecności niedeklarowanych surowców mięsnych oraz nieprawidłowości w oznakowaniu.

Wśród uchybień wskazano również brak informacji o dziennej dawce, brak procentowej zawartości składnika podkreślanego na etykiecie i nieczytelny sposób przedstawiania danych.

Wyniki nie oznaczają, że wszystkie karmy dostępne na rynku są nieprawidłowo oznakowane. Pokazują jednak, dlaczego kontrolowanie zgodności etykiety z rzeczywistym produktem ma znaczenie zarówno dla producenta, jak i klienta.

Pełny komunikat znajduje się na stronie IJHARS: Pełna miska, czyli wyniki kontroli jakości karmy dla psów i kotów.

Najczęściej zadawane pytania o etykiety karm w UE

Dlaczego rzetelne etykietowanie powinno być standardem producenta?

Obowiązkowe informacje na opakowaniu są podstawą świadomego wyboru karmy. Pomagają określić rodzaj produktu, jego skład, przeznaczenie, podstawowe parametry żywieniowe i podmiot odpowiedzialny.

Dobrowolne dane mogą dodatkowo ułatwiać porównywanie receptur, ale powinny być precyzyjne i spójne z rzeczywistym produktem.

Na przykładzie Gaczoo widać korzyści wynikające ze szczegółowego deklarowania surowców w niektórych liniach. Równocześnie przykłady rozbieżności w opisach pokazują, jak ważna jest systematyczna aktualizacja informacji produktowych.

Opiekun psa lub kota powinien mieć możliwość porównania karm bez konieczności domyślania się, co oznaczają nazwy smaków i deklaracje marketingowe.

W sklepie Gaczoo można porównać różne receptury, od karm Mono Protein po produkty Miejska Miska i Daily. Warto analizować każdą z nich osobno, korzystając z aktualnego składu i danych żywieniowych.

Dobry standard komunikacji nie polega na umieszczeniu jak największej liczby haseł na opakowaniu. Polega na podaniu informacji, które są prawdziwe, zrozumiałe i rzeczywiście pomagają wybrać odpowiednią karmę.

Przykłady karm Gaczoo z różnymi sposobami deklarowania składu

Poniższe zestawienia prowadzą do konkretnych produktów z oferty Gaczoo. Pozwalają porównać odmienne receptury i sposób prezentowania informacji o składnikach.

SZCZEGÓŁOWE DEKLARACJE SKŁADU

Cztery warianty Gaczoo Mono Protein 400 g

Sprawdź, jak producent prezentuje konkretne źródła białka w czterech recepturach serii Mono Protein.

Mono Protein Kaczka 400 g Deklaracja 96,4% kaczki z podziałem na mięso, serca i wątrobę. Sprawdź produkt

Mono Protein Tuńczyk 400 g Rybny wariant z osobną deklaracją surowców i składników analitycznych. Sprawdź produkt

Mono Protein Wołowina 400 g Wariant z wołowiną, którego skład warto porównać z innymi smakami. Sprawdź produkt

Mono Protein Dzik 400 g Receptura z dzikiem i szczegółowym wykazem składników. Sprawdź produkt

Poznaj także całą linię Gaczoo Mono Protein.

ODMIENNE RECEPTURY W JEDNEJ SERII

Cztery smaki Gaczoo Miejska Miska 400 g

Nazwy inspirowane daniami kuchni miejskiej oraz szczegółowe deklaracje składu. Porównaj różne źródła surowców zwierzęcych.

Miejska Miska Burger Wołowy 400 g Receptura z wieprzowiną i wołowiną oraz deklaracją ich proporcji. Sprawdź produkt

Miejska Miska Stek Wołowy 400 g Wariant zawierający wołowinę i indyka. Warto przeczytać pełny skład. Sprawdź produkt

Miejska Miska Kebab Jagnięcy 400 g Receptura z jagnięciną i wieprzowiną. Sprawdź udział obu składników. Sprawdź produkt

Miejska Miska Shish z Kurczaka 400 g Wariant z kurczakiem i wieprzowiną, z osobną deklaracją składu. Sprawdź produkt

Zobacz więcej produktów w kategorii Gaczoo Miejska Miska dla psa.

KARMA SUCHA I ŻYWIENIE SZCZENIĄT

Gaczoo Daily i Mono Protein Puppy

Porównaj deklaracje karm suchych dla psów dorosłych oraz mokrej karmy przeznaczonej dla szczeniąt.

Gaczoo Daily Wołowina 10 kg Sucha karma ze zbożami i deklaracją 30% surowców zwierzęcych. Sprawdź produkt

Gaczoo Daily Kaczka 10 kg Wariant suchej karmy dla dorosłych psów, do porównania składników analitycznych. Sprawdź produkt

Gaczoo Daily Jagnięcina 10 kg Wariant z jagnięciną w dużym opakowaniu, do porównania składu i dawkowania. Sprawdź produkt

Mono Protein Puppy Indyk 400 g Mokra karma dla szczeniąt z osobną deklaracją składników żywieniowych. Sprawdź produkt

Sprawdź również suche karmy dla psów oraz pozostałe produkty Gaczoo.

Źródła i podstawa opracowania

Artykuł opiera się na przepisach prawa paszowego UE, materiałach organów kontrolnych oraz publicznie dostępnych danych produktowych Gaczoo. Ocena szczegółowości kart internetowych nie jest formalną oceną zgodności fizycznych etykiet z prawem.

• Rozporządzenie (WE) nr 767/2009 dotyczące wprowadzania pasz do obrotu i ich znakowania.
• IJHARS, wyniki kontroli jakości karm dla psów i kotów, 5 marca 2026 r..
• FEDIAF, Code of Good Labelling Practice for Pet Food.
• Gaczoo, kontrola jakości, łańcuch dostaw i transparentność.
• Gaczoo, karta produktu i dane dla sklepu zoologicznego.

Stan analizy publicznych opisów produktów: listopad 2026 r. Informacje o recepturach i sposobie znakowania mogą się zmieniać. Przed zakupem lub oceną zgodności należy sprawdzić aktualne opakowanie i dokumentację produktu.